Të moshuarit kërkuan dorëheqjen e Edi Ramës; policia iu përgjigj me forcë, gaz lotsjellës, spraj djegës dhe ujë me presion

Pamja e një gruaje të moshuar, të kapur nga krahët dhe të tërhequr me forcë nga disa punonjës policie, ndërsa në duar mban pankartën “RAMA DORËHIQU”, do të mbetet si një nga fotografitë më të rënda të protestës së 23 korrikut para Kuvendit të Shqipërisë.

Kjo nuk është pamja e një shteti që dialogon me qytetarët. Kjo është pamja e një pushteti që, në vend që të dëgjojë zemërimin e popullit, mobilizon qindra policë kundër pensionistëve, grave, të rinjve dhe qytetarëve të zakonshëm.

Sipas raportimeve nga terreni, policia përdori gaz lotsjellës, spraj me piper dhe ujë me presion për të shpërndarë protestuesit. Disa qytetarë shfaqën probleme me frymëmarrjen, ndërsa të tjerë kërkuan ndihmë mjekësore. Reuters konfirmoi përdorimin e gazit lotsjellës dhe të makinave të ujit ndaj turmës jashtë Parlamentit.

Dëshmitarë të pranishëm në protestë kanë ngritur gjithashtu një shqetësim shumë serioz: uji i hedhur nga policia dyshohet se përmbante një substancë me ngjyrë blu ose mente, e cila shkaktonte djegie, skuqje dhe acarim të lëkurës. Disa media e kanë përshkruar atë si ujë të përzier me piper, por përbërja e saktë duhet të bëhet menjëherë publike dhe të verifikohet nga institucione të pavarura.

Jo 56 të shoqëruar: raportimet e fundit flasin për 23

Nga verifikimi i informacioneve të publikuara, shifra 56 të shoqëruar nuk rezulton e konfirmuar. Raportimet më të fundit flasin për 23 protestues të shoqëruar, më shumë se 20 sipas burimeve të tjera, si dhe për 11 protestues të lënduar që morën ndihmë në spital. U raportuan gjithashtu gjashtë punonjës policie të lënduar.

Protestuesit hodhën vezë, domate, rrush të kalbur, shishe dhe objekte të tjera në drejtim të policisë dhe automjeteve. Çdo veprim konkret duhet të vlerësohet individualisht dhe sipas ligjit. Por asnjë vezë, domate apo pankartë nuk mund të përdoret si justifikim për poshtërimin dhe tërheqjen zvarrë të një gruaje të moshuar.

Një shtet demokratik nuk mat forcën e tij me numrin e uniformave që vendos përballë pensionistëve. Ai matet me aftësinë për të dëgjuar pakënaqësinë, për të respektuar protestën dhe për të përdorur vetëm forcën që është absolutisht e domosdoshme dhe proporcionale.

I lanë me pensione varfërie, tani i godasin kur protestojnë

Shumë pensionistë shqiptarë vazhdojnë të jetojnë me të ardhura që mezi mbulojnë ushqimin, ilaçet dhe energjinë elektrike. Edhe sipas shifrave të vetë qeverisë, pensionet rurale dhe pensionet e pjesshme kanë qenë në nivele rreth 115–160 euro, ndërsa për vitin 2026 u premtuan rritje drejt 180–220 eurove për kategori të caktuara.

Këta njerëz kanë punuar një jetë të tërë. Sot numërojnë monedhat për bukën dhe ilaçet. Kur heshtin, pushteti i harron. Kur ngrenë zërin, pushteti i etiketon. Kur dalin në shesh, policia i kap nga krahët dhe i tërheq sikur të ishin kriminelë.

Çfarë krimi kishte kryer gruaja në fotografi?

Mbante një copë letër ku shkruhej: “RAMA DORËHIQU.”

Aq mjaftoi që një ushtri uniformash ta rrethonte dhe ta largonte me forcë.

Qeveria duhet të japë përgjigje

Ministria e Brendshme, Policia e Shtetit dhe drejtuesit e operacionit duhet të bëjnë publike:

• çfarë substance kishte në ujin e hedhur mbi qytetarët;
• kush urdhëroi përdorimin e saj;
• mbi çfarë kriteresh u përdor gazi lotsjellës dhe spraji me piper;
• pse u përdor forcë fizike ndaj personave të moshuar;
• sa qytetarë u plagosën, sa u shoqëruan dhe sa mbeten të ndaluar;
• nëse ekzistojnë pamje filmike nga kamerat e policisë për çdo ndërhyrje.

Nuk mjafton të thuhet se policia “zbatoi protokollet”. Protokollet nuk mund të shërbejnë si perde për të fshehur poshtërimin e qytetarëve. Çdo pretendim për përdorim të tepruar të forcës duhet të hetohet në mënyrë të pavarur dhe transparente.

Një pushtet që i trembet një pankarte ka humbur lidhjen me popullin

Edi Rama mund t’i quajë protestuesit si të dëshirojë. Mund t’i përqeshë, t’i etiketojë dhe të përpiqet t’i paraqesë si armiq. Por fotografia e kësaj të moshuare flet më fort se çdo fjalim propagandistik.

Në njërën anë është një grua e moshuar, me një pension që mezi i mjafton për të jetuar dhe me një pankartë të shkruar me dorë.

Në anën tjetër janë uniformat, jelekët, gazi, spraji dhe makinat e ujit të një shteti të tërë.

Kjo është fytyra e vërtetë e një pushteti që nuk ka më argumente dhe për këtë arsye përdor forcën.

Sot nuk u tërhoq zvarrë vetëm një pensioniste.
U tërhoq zvarrë dinjiteti i një populli.

Por mesazhi që ajo mbante në duar nuk mund të arrestohet, nuk mund të laget dhe nuk mund të digjet me gaz:

RAMA, DORËHIQU!

Gjergj Yllneshaj – Diaspora Torinese